Gittim Gördüm Tattım

Melek İnsanlar.. İyi ki Varlar..

Bazen hiç tanımadığınız insanlar size en yakınlarınızdan bile daha yakın oluverirler.  Sihirli değnekleri de vardır onların. Hiç beklemediğiniz bir anda vesile olurlar. Bir bakarsınız hayatınız değişivermiş. Üstelik bu melekler öyle karşılık falan beklemezler. Kader sizi bir araya getiriverir. Gözlerinizi açarsınız, yan yana kol kolasınız sanki senelerdir tanışıyormuşcasına konuşursunuz, aynı masaya oturur, sohbetinize deniz, mehtap, çay eşlik eder, kahkahalara boğulur, ağlar da ağlarsınız, sıkı sımsıkı sarılır, zor ayrılırsınız. İşte bu melekler her zaman karşınıza çıkmaz.
Bazen hatalar da yaparsınız. Çok pişman olur, ders alırsınız. Öyle de sebeplidir hatalar. Tam vazgeçersiniz her şeyden. Amaaann geçti artık daha da olmaz dersiniz ya. İşte o anda su yüzüne çıkar bu melekler. Sihirli değneklerini başınıza bir değdiriverirler kii sormayın gitsinn.  İşte ben bu meleklerden biriyle  6.Blog Yazarları Buluşmasında tanıştım. Yakın arkadaşlarım kimden bahsettiğimi çok iyi biliyor çünkü sürekli anlatıyorum onlara Damaktan Kalbe ‘mi^^

Elif’le tanıştığımızdan beri (yaklaşık 1,5 yıldır) gerek twitterda, facebookta:) gerekse telefonda, bir gün mutlaka Akçakoca’ya yanına geleceğim, tekrar görüşeceğiz, sohbet edeceğiz sana kocamann sarılacağım diyordum. Geçtiğimiz hafta 40’dan fazla dile getirdiğim bu dileğimi gerçekleştirdim. Elif’imin yanına Akçakoca’ya gittim 1 haftacık, önce otelde kaldım sonra dayanamayıp son 3 günümü Elif’in evinde geçirdim. Çokça sohbet ettik, güldük, ağladık, dertleştik, yedik, içtik, eğlendik. Bir de bol bol sarıldık tabii:)) En fenası  zor da olsa ayrıldık. (Ne şahane bir tatildi benim için anlatamam. İlerleyen günlerde Akçakoca’ya dair yazacağım da yazacağım.) Momijilerimden Feride şekerimi Elif’e bıraktım. “Olur da buluşmazsak, en azından Sezen’le Feride sarılıp kucaklaşabilsin diye görüşelim” dedim:)
(Soldaki Feride, Sağdaki Sezen(: )

Aslında Elif’le belki bir daha görüşemeyeceğiz. Hayat ikimizi de farklı farklı  yerlere savuracak belki. Ama ben onu asla unutmayacağım. Bu hikayeyi defalarca anlatacağım. Kimse ümidini kesmesin, benim için herşey bitti diyemesin diye. Ne kadar klişe olsa da öğrendim ki her bitiş bir başlangıçmış. Ve biz planımızı yaparken araya sıkışacak sürprizlere de açık olmalıymışız meğer. İnsan okuyarak öğrenemiyor maalesef. Yaşayarak, inadını kırarak, acı çeke çeke, seve seve belki de söve söve.. Ama bir şekilde öğreniyor işte. Tüm bunlara mutlaka biri vesile olacaktı. Hep söylüyorum o kişi iyi ki Elif oldu.  Ne kadar teşekkür etsem, ne desem eksik kalıyor.. Elif’i size anlatabilmeyi çok isterdim. Ama bazen kelime bulamazsınız ya anlatmaya. Öyle işte.. Melek diyebiliyorum sadece. Melek insan o..

Reklamlar

Melek İnsanlar.. İyi ki Varlar..” için 5 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s